Jakub Rychlik

Dziś wpis autopromocyjny. Od kilku tygodni mam przyjemność współpracować z tygodnikiem „Nowe Fakty Kaliskie”. Zawsze lubiłem pisać (co chyba widać po moim blogu), ale nie zawsze dane mi było się w pełni zrealizować.

Zdarzało mi się wcześniej wielokrotnie wypowiadać do różnych mediów na zasadzie „eksperta”, ale czasem lepiej samemu pisać o tym co wartościowe i cenne. Więc kiedy otrzymałem propozycję tworzenia w lokalnym tygodniku rubryki dotyczącej pierwszej pomocy nie musiałem się długo zastanawiać.

Doskonale wpisało się to w moją wewnętrzną potrzebę pomocy tym wszystkim, którzy tej pomocy oczekują. A, że na pierwszej pomocy i ratownictwie medycznym znam się ponoć bardzo dobrze, postanowiłem spróbować. I w ten sposób rzuciłem się w wir pracy. Powstało kilka artykułów i zaczęły do mnie docierać informacje zwrotne. Na szczęście bardzo pozytywne.

Dziękuję tym wszystkim, którzy docenili moje teksty, wszystkim, którzy regularnie sięgają po „Nowe Fakty Kaliskie”, po to, by przeczytać między innymi to, co niejaki Rychlik wysmarował. I oczywiście dziękuję Redakcji za możliwość zaistnienia na łamach gazety, promocji idei udzielania pierwszej pomocy i działań prozdrowotnych. Będę wdzięczny za wszelkie uwagi, opinie dotyczące moich artykułów. Wszystkie są dla mnie bardzo cenne. Zachęcam również do nadsyłania pytań, sugestii dotyczących tematów, które chcecie, abym były poruszał na łamach „Nowych Faktów Kaliskich”.

Z dziennikarskim pozdrowieniem – Jakub Rychlik

fot. Jakub Rychlik

Dyżur w pogotowiu, kilka dni temu. Dostajemy kartę wyjazdową – „Leży – NN – mężczyzna ok. 50 lat”. Wzywa policja. Lecimy na sygnale na jedną z głównych kaliskich ulic.

Na miejscu witają nas koledzy z policji i pokazując na leżącego na schodach mężczyznę mówią, że jest zbyt pijany, aby mogli go zabrać do „wytrzeźwiałki”. Z daleka wygląda na nieprzytomnego, tzw. żulero classico.  Ale dość szybko udało nam się delikwenta obudzić i namówić na dokładniejsze badanie. Zenek (bo tak nasz bohater miał na imię) zgodził się na badanie i poszedł z nami do karetki.

Gdy wsiadaliśmy do karetki przybiegła zatroskana pani (tak na oko w wieku mniej więcej naszego pacjenta). Mając nadzieję, że uda mi się od nie uzyskać jakieś informacje, pytam kim jest w stosunku do naszego pacjenta. „Nnnnaaaarzzeczonąąą” usłyszałem. Oho, jest ciekawie!

Przebadaliśmy pana ze wszystkich stron, okazało się, że to, co mu dolega to „zmęczenie” spowodowane spożyciem sporej ilości alkoholu. Podczas badania dowiedziałem się, że „narzeczeni” mają termin ślubu za dwa tygodnie.

„A dziś było kawalerskie?” – chciałem zażartować… „Tak” – odpowiedział już całkiem przytomny i zorientowany Zenek.

Nasz pacjent nie życzy sobie żadnej pomocy, więc po podpisaniu karty wraz z narzeczoną uraczyli się soczystym buziakiem i udali się na dalszy rajd po Kaliszu. Ale jeszcze przed wyjściem zaprosił nas na swoje kolejne „kawalerskie”. Niestety nie zapisaliśmy daty i miejsca imprezy

P.S.
Na zdjęciu bohater innej historii.